ไร้รัก ไร้เงาแห่งปรารถนา:77 เลขนำโชค หรือไม่

 
ผมทำงานเขียนๆๆๆๆๆ ไปเรื่อยๆ ข้างบนเป็นสถานที่ของผมสำหรับสิงสถิตเขียนงาน..เช่นกัน
 
ในวันที่ร้อนระอุ กลางแดดจ้า ผมเข้ามาหลบที่นี่ หอสมุด…เพื่อเขียนๆๆๆระบายออกความในใจให้พ้น…
 
ทุกข์ หวาดระแวง ความไม่มั่นใจ อารมณ์โกรธ แบบสัตว์ สัญชาตญาณ อาการทางจิต ฯลฯ
ฮาๆ
 

มันเป็นเงาสีดำ ที่มาอยู่กับเรา ตั้งแต่เกิดไม่ใช่เงาสีขาว

 

โลกย่อมมีแสงสว่าง และด้านมืดมิด เกิดเงาดำขึ้นมา

 

ปฐมของชีวิตผมเอง มีสิ่งแวดล้อมในบ้าน ที่ทำให้เกิดบุคลิกภาพ ดุจเงาของตัวเอง

 

ผมเคยคิดแทบเป็นแทบตาย ถ้าผมไม่ได้คงอยู่อย่างนี้ ในความอึกทึกของผู้คน

 

ที่บ้านผม เป็นร้านค้า ด้วย ชีวิตคงเงียบ…อยู่ในความเงียบมากกว่านี้หรือเปล่า

 

แต่ผมก็ได้เรียนรู้ ภาษาคน หรือคำพูดที่ทำให้คนเป็น คนตาย

 

หากเกิดการใส่ร้ายแก่กัน

 

แต่ละคน ที่แปลกแตกต่าง จากการเข้ามาอยู่ร่วมทำงานกับพ่อ แม่

 

แต่ว่าสายเลือดของมนุษย์ ที่วิวัฒนาการมาได้ขนาดนี้ ก็คงดีไม่น้อย

 

ถ้ายังเหลือความดี กันอยู่ ไม่งั้น คงเกิดประโยคนี้

 

"วันนี้ ซินะ ที่แม่ตาย หรือเมื่อวานนี้ ฉันก็ไม่รู้แน่"

 

และผมเคยนึกถึงหนังสั้นเรื่อง บ้าน ที่ผมได้ทำส่งประกวดมูลนิธิหนังไทย

 

อื้อ หือ ผมทำหลายอย่างมากในบางช่วงของชีวิต จนบางครั้งผมก็ลืมบันทึกไว้

 

ไม่ว่าจะเป็นเพื่อตัวเอง หรือว่าผลงานของผม มันอาจจะสะท้อนอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง

 

บางภาพที่อยู่ที่นี่ ก็มาจากการได้ไปนำเสนอผลงานวิชาการ ที่ประเทศสิงค์โปร์

 

http://www.ari.nus.edu.sg/showfile.asp?eventfileid=156

 

ชื่อของ Akkaphon Satum ได้ออกไปนอกประเทศแล้ว รู้สึกภูมิใจจริงๆเลยครับ

 

แล้วผมกำลังรู้สึกขาดอะไร หรือครับ

 

ผมขาดหายความทรงจำ ตัวเลขของบัตรเอทีเอ็ม ไม่ได้มาเป็นอาทิตย์แล้ว

 

ทบทวนแล้ว หาตัวเลข คิดเอาเอง ต่างๆ ไม่รู้จะโทษใครได้ นอกจากตัวเองๆ

 

ฮาๆ ผมนึกถึงหนังสือเรื่อง แฮร์ดิช-ผู้ชายที่หลงรักตัวเลข

 

หนังสือกล่าวถึง นักวิทยาศาสตร์โนเบล ชื่อว่า จอหน์ แนช

 

ช่วงที่เขามีอาการทางสมอง ซึ่งไม่ต้องเปรียบเทียบกับตัวผมก็ได้ เขาเขียนตัวเลขในโปสการ์ด แล้วเขียนประโยคสั้นๆ

 

โดยจับคนและตัวเลขเชื่อมโยงกัน "วันนี้ผมขึ้นรถเมล์สาย 77 และมันทำให้ผมคิดถึงคุณ"

 

 มีภาพยนตร์ทำหนังเรื่องเกี่ยวกับตัวของเขา

 

 ค.ศ.1947 จอห์น ฟอร์บส์ แนช จูเนียร์ (รัสเซลล์ โครว์) เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยพริ้นซ์ตัน (Princeton University) เพื่อศึกษาด้านคณิตศาสตร์ "อัจฉริยะผู้ลึกลับจากเวสท์เวอร์จิเนีย" ผู้นี้ ไม่ได้มาจากโรงเรียนเตรียมชื่อดัง หรือมีเงินทองมากมาย ที่จะพาเขาเข้ามหาวิทยาลัยระดับไอวี่ลีก มีเพียงอาจารย์ผู้ทรงเกียรติที่สุดแห่งพริ้นซ์ตันเท่านั้น ที่เห็นว่าเขาสมควรเรียนที่นั่นที่สุด

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะปรับตัว ทั้งแนชและพริ้นซ์ตัน การเข้าสังคมและการเข้าห้องเรียน ต่างก็ไม่มีความหมายสำหรับเขา เขามุ่งมั่นเพียงสิ่งเดียว คือการค้นพบความคิดทฤษฏีใหม่ๆ เป็นคนแรก

ภาควิชาคณิตศาสตร์ของมหาวิทยาลัยพริ้นซ์ตัน มีการแข่งขันกันอย่างดุเดือด และเพื่อนร่วมชั้นเรียนของแนช อยากจะเห็นเขาล้มเหลว แต่พวกเขาก็ยังแสร้งทำดีกับเขา และยุยงส่งให้เขาทำเพื่อความสำเร็จ คืนหนึ่งเขาออกไปเที่ยวบาร์กับพวกเพื่อนๆ การที่เพื่อนๆ พยายามจีบสาวสวยผมบลอนด์คนหนึ่ง ได้สะดุดความสนใจของเขา เมื่อแนชเฝ้าดูการชิงดีชิงเด่นของเพื่อนๆ สมมุติฐานที่อยู่ในหัวเขามาตลอด ก็ระเบิดเป็นข้อสรุปที่ชัดเจน คำตอบของเขาเรื่องทฤษฎีเกม (game theory) หรือคณิตศาสตร์เกี่ยวกับการแข่งขัน (Non-Cooperative Games) ได้ปฏิเสธทฤษฎีของ อดัม สมิธ ผู้เป็นบิดาของเศรษฐศาสตร์ยุคใหม่โดยสิ้นเชิง ทฤษฎีที่ได้รับการยอมรับมานานหนึ่งร้อยห้าสิบปี กลับล้าสมัยไปในทันที และชีวิตของแนชก็เปลี่ยนแปลงไปชั่วนิรันดร์…

ต่อมา แนชได้ตำแหน่งวิจัยและสอนที่ M.I.T. (Massachusetts Institute of Technology) ที่เขาปรารถนามาก แต่เขาก็ยังไม่พอใจ วิทยาศาสตร์มีบทบาทอย่างยิ่ง ในการทำให้อเมริกาชนะสงครามโลกครั้งที่สอง และบัดนี้ เมื่อสงครามเย็นประทุขึ้น แนชก็ใฝ่ฝัน ที่จะมีบทบาทในความขัดแย้งใหม่นี้ ความปรารถนาของเขาได้รับการตอบสนอง เมื่อ วิลเลียม พาร์เชอร์ (เอ๊ด ฮาร์ริส) ผู้ลึกลับรับเขาเข้ามาทำงานลับสุดยอด ในการถอดรหัสลับของฝ่ายศัตรู

แนชทุ่มเทตนเองให้กับความพยายามนี้ ขณะที่ยังคงทำงานของเขาที่ M.I.T. ต่อไป และที่นั่นอีกเหมือนกัน ที่เขาได้รับการท้าทายใหม่โดย อลิเซีย ลาร์ด (เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี) ผู้งดงามและหลักแหลม นักศึกษาวิชาฟิสิกส์ ที่แนะนำให้แนชรู้จักแนวคิด ที่เขาไม่เคยพิจารณาอย่างจริงจังมาก่อน นั่นคือ..ความรัก

แนชกับอลิเซียแต่งงานกัน โดยที่เขาไม่สามารถเปิดเผยโครงการอันตราย ที่เขาทำให้กับวิลเลียม พาร์เชอร์ได้ ตัวงานและการที่ต้องปิดบัง ตลอดจนความอันตรายเริ่มส่งผล แนชทำลับๆ ล่อๆ ประสาทหลอน และในที่สุดเขาหลงเข้าไปอยู่ในโลกจอมปลอม ผลการวินิจฉัยบอกว่าเขามีความผิดปกติทางจิต โดยมีบุคคลิกภาพที่แปลกแยกออกไปจากโลกแห่งความจริง (paranoid schizophrenia)

อลิเซียต้องเจ็บปวดกับสภาพอาการของสามี เธอต่อสู้ภายใต้ความเครียด ของอัจฉริยะเพี้ยนผู้เป็นที่รัก ความรักอันหวานชื่นของทั้งสองอันตรธานไป และดูเหมือนว่าทุกวันจะมีเรื่องเลวร้ายใหม่ๆ เกิดขึ้น แต่อลิเซียยังคงมองชายที่มีเสน่ห์ที่เธอตกหลุมรัก และสิ่งนี้ทำให้เธอยอมเสียสละเพื่อเขา แนชได้รับแรงบันดาลใจจากความรัก และความศรัทธาของเธอ ที่จะต่อสู้โรคร้ายที่ผู้คนคิดว่ารักษาไม่หาย และมีแต่จะแย่ลง

แนชผู้อ่อนน้อมคนนี้ มีเป้าหมายที่ธรรมดามากขึ้น แต่กลับยากที่จะกระทำให้สำเร็จ เขายังคงถูกความรู้สึกร้ายๆ หลอกหลอน ความต้องการเรื่องทฤษฎีคณิตศาสตร์ ก็ยังคงทำให้เขามึนๆ เขาตั้งใจที่จะค้นหาความปกติในแบบฉบับของเขาเอง ด้วยความตั้งใจอันแรงกล้า เขาทำงานของเขาต่อไป และในปี 1994 เขาได้รับรางวัลโนเบล ในขณะนั้น งานอันกระจ่างของเขาในเรื่องทฤษฎีความสมดุลย์ระบบ กลายเป็นความคิดที่มีอิทธิพลมากที่สุดในทศวรรษที่ 20 และได้เป็นรากฐานของเศรษฐศาสตร์แผนใหม่ และแนชเองก็กลายเป็นชายที่มีจิตใจ และความคิดที่งดงาม…

 

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/newmovie/abeautifulmind/bmind.html

 

 

 

…………………………

วันนี้ผมเขียนเรื่องเลข 77 เพราะผมคิดถึงเธอ……

 

ใช่ๆ บางอย่างเหลือเพียงเศษเส้นผมของร่างกายเธอ

 

และ ไร้เงาสีดำ ชีวิตคงขาดอะไร ดุจไร้รัก: 77

 

ขอให้เลขสวย

 
 
 
 
 
 
ใกล้เลข อายุ 28 ใกล้วันเกิดวันที่ 23……..
 
 
 
 
 
 
 
 

About akkaphoncyber

I love human
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s